Navegación por
Autor: Gerardo

ERUNDINA E A CAMA DE VELLO

ERUNDINA E A CAMA DE VELLO

Querid@s amig@s e seguidor@s de A Senda do Moucho, hai tempo que tivemos unha saída maravillosa por entre os montes de Ventosela e Amoedo, cando aínda estaba permitido, e onde percorrimos toda aquela zona onde as pedras foron as protagonistas.

Unhas polos seus petroglifos, outras polas súas formas e nomes que lles puxeron os viciños e viciñas daquel lugar e outras polas lendas, usos e costumes ancestrais que só se constatan a través da tradición oral, tradición que é patrimonio inmemorial e inmaterial da nosa cultura.

E para axudarnos neste percorrido topámonos ca familia Míguez, viciños de Lamasusán, onde a señora Erundina, a avóa de Mauro, fíxonos de anfitriona por aqueles montes levándonos, cos seus 83 anos, a varios lugares onde as pedras tiñan nomes antigos, usos que se perden na memoria e no tempo e lendas que nos fan lembrar antiquísimas tradicións, xa perdidas, se algunha vez existiron, que nos trasportan a similitudes con outras culturas como é a pedra chamada “Cama de Vello”.

Agardamos que esta pequena reportaxe sexa do voso agrado e que vos faga coñecer un pouco máis da riqueza das nosas tradicións que xa so quedan na fala dos nosos vellos e que aquí recollemos para todos e todas vós.

Nós titulámola “ERUNDINA E A CAMA DE VELLO”.

Data Mundial das Zonas Húmidas

Data Mundial das Zonas Húmidas

Tal día coma hoxe, asínase no 1971 na cidade de Ramsar en Irán, o Convenio Internacional polo cal, todos os países do mundo terían que salvagardar os seus humedais ou zonas húmidas, por seren os grandes reservorios de auga doce do planeta e polo tanto para a pervivencia das especies incluida a especie humana.
Ramsar, no seu convenio, inventaria os humidais máis salientables de cada país. O Convenio Ramsar califica co seu selo a enorme importancia que ten para ese país e para a VIDA, a salubridade desas augas a nivel local e a nivel mundial.

O Concello de Vigo ten dúas Zonas Húmidas, así declaradas, de gran importancia no seu territorio: As marismas ou desembocadura do río Lagares e a Lagoa dos Nenos nas Illas Cíes (Parte do P.N. das Illas Atlánticas de Galicia), sendo a primeira zona húmida un lugar onde as augas do río Lagares, ao seu paso, constrúe outros humedais de gran importancia e sensibilidade para a fauna e flora salvaxe que exite neste concello. Un elemento do que nos esquecemos e é que temos fauna e flora silvestre en Vigo que forman parte da nosa fauna e flora urbana. TODOS DEPENDEMOS DA AUGA.
A pervivencia e salubridade das augas que verten sobre a desembocadura do Lagares son o torrente sanguíneo desta zona húmeda de gran relevancia medioambiental e histórica na Cidade de Vigo. Todos temos unha altísima responsabilidade en preservar estas augas e defendelas dos constantes episodios de contaminación que veñen sofrindo dende un pasado moi próximo.

Efeméride sobre O Día Mundial da Educación Ambiental

Efeméride sobre O Día Mundial da Educación Ambiental

Querid@s amig@s de A SENDA DO MOUCHO. Todos os anos celébrase o 26 de xaneiro o DÍA MUNDIAL DA EDUCACIÓN AMBIENTAL, unha efeméride que busca sensibilizar ás persoas sobre a delgada líña que existe entre o desenrolo humán e a conservación do planeta.

A educación ambiental ven a crear conciencia en todas as persoas sobre a importancia de coidar o Medio Ambente, de protexer a flora e a fauna das súas localidades e sumarse ás iniciativas mundiais, buscando facer presión aos gobernos para que creen políticas que resgoarden as contornas naturais e den solución ás problemáticas medioambientais do seu país.

Larga vida a todos os mouchiños e mouchiñas, pola súa participación nos nosos eventos. GRAZAS POR ESTAR AÍ.

Albania

Albania

Ola a todos e todas os mouchiños e mouchiñas que nos seguides a cotío nos nosos periplos medioambientais que documentamos aquí, en A Senda do Moucho.
Das dúas viaxes de MUNDO MOUCHO que soemos facer ao ano e nas que facemos fincapé no coñecemento do patrimonio medioambiental e cultural polo mundo adiante, queremos ensinarvos a que estivemos a realizar polos parques nacionais de Albania, no que se coñece como os Alpes Dináricos. Toda unha experiencia de MUNDO MOUCHO nun país que logo dunha década de conflictos sangrientos, saca á luz o mellor do seus ecosistemas, das súas paraxes, das súas endémicas formas de vida salvaxe, da súa historia, maravillosa historia de tribus, leis tribais, pero tamén calided na benvida, cariño e, como se soe dicir e é totalmente certo, bos e sinxelos alimentos cos que as xentes de Albania nos acolleron dun xeito difícil de esquecer.
Agardemos que vos guste.

Periplos en Laponia

Periplos en Laponia

Hoxe, nestas datas de pandemia mundial do 2020, queremos lembrarnos dos nosos dous periplos anteriores ás terras da Laponia finlandesa onde poidemos ver a forma de vida dos Sami meridionais, cruzar o Círculo Polar Ártico e, como non, coñecer a Papá Nöel, quen nos escribiu algunhas postais para levar a algúns dos fogares dos nenos que coñeciamos en A Senda do Moucho.

VOLTAREMOLO a repetir.

Preparación do río Morgadáns, 24ª Etapa do Sendeiro das Greas

Preparación do río Morgadáns, 24ª Etapa do Sendeiro das Greas

Estimados amig@s e seguidor@s de A Senda do Moucho: Aquí vos deixamos o video da preparación do río Morgadáns no que sería a 24ª Etapa do Sendeiro das Greas. Un lugar ben fermoso que agora, no outono, ben luce en todo o seu explendor.
Unha contorna de bosque caducifolio, unha fraga, que acompana ao río dende a bisbarra do Parque Natural do Monte Aloia e ben merece que o coñezamos, para así valoralo e que vexamos que merece que o protexamos ante o enorme avance de flora invasora como a acacia negra (Acacia melanoxylon) e o eucalipto, no que a parte do “Eucaliptus globulus”, xa atopamos matas de “Eucalipto citridiora” ou eucalipto limón. Un auténtico desastre para os nosos ecosistemas.

24ª Etapa do Sendeiro das Greas. Río Morgadáns.

24ª Etapa do Sendeiro das Greas. Río Morgadáns.

Ola, queridos amigos e amigas de A Senda do Moucho. Aquí vos deixamos o anuncio da 24ª Etapa do Sendeiro das Greas. Nel queremos facervos chegar un anaco do espazo tan fermoso que percorre este pequeno río que é unha das arterias principais que tributa no río Miñor, así como o fai tamén o río Zamáns.ANIMÁDEVOS A VIR e ser unha das cinco persoas que poderá vir connosco este sábado 12 ou domingo 13 de nadal.

AGARDÁMOSVOS.

Covas e Lendas Galiñeiro

Covas e Lendas Galiñeiro

Ola a todos mouchiños e mouchiñas. Aquí vos deixamos o video realizado durante a preparación do percorrido das Covas e Lendas do Galiñeiro. Xa ía pouca luz esa tarde, por iso é máis breve do habitual, pero en esencia amosa a fermosísima paisaxe desta zona entre Vincios e Vigo que ben debera estar protexida dos lumes, das prospeccións mineiras, dos que lles queren impor estacións eólicas. Un lugar que foi paso dos homes dende hai 4000 a 3000 anos antes da nosa era e que amosa petroglifos únicos en toda Europa.
Lugares que deberan estar máis protexidos. Isto, en moitos países avanzados onde se conserva a ultranza o patrimonio inmemorial e inmaterial sería inadmisible e aproveitado en prol da súa protección.
É así como queremos “vivir como galegos” ???
Educar, divulgar, coñecer para valorar e poder protexer. “Porque protexemos o que valoramos e valoramos o que coñecemos”.

UN FUNGO MOI POEIRENTO, Pisolithus arhizus ( Scop. ) Rauschert (1959)

UN FUNGO MOI POEIRENTO, Pisolithus arhizus ( Scop. ) Rauschert (1959)

Últimamente, nos percorridos de educación ambiental que realizamos con A Senda do Moucho, xurden cousas que as veces pasamos por alto por costume ou por estar atentos á xente que levamos guiando. Pero os nosos usuarios son xente curiosa, ávida por aprender todo o que acontece ao noso arredor. Tal é o caso de moitos fungos, prantas, etc.


Pisolithus arhizus ( Scop.) Rauschert (1959)

Todos, comúnmente, chamamos peido de lobo a calqueira fungo que solta ese póo ao aire cando se lle toca ao noso paso ou a propósito. Pero non todo é peido de lobo (Lycoperdum spp.). Hai un fungo que brota con forza á superficie da terra e que xurde ata rompendo o asfalto en zonas de estrada que transcurre pegada a bosques de eucaliptos ou amplas zonas de piñeiral e bosque mixto. Estamos a falar do “Pisolithus arhizus” ( Scop. ) Rauschert (1959).

Iste fungo aseméllase a unha trufa cando a temos fresca, recén xurdida pero a meirande parte das veces xa a vemos totalmente convertida en póo, é dicir, xa ten as súas esporas maduras nunha masa de póo marrón cando se ven en masa, estando expostas ao aire.

O Pisolithus arhizus forma micorrizas con todo tipo de raiceira polo que é moi utilizado polos silvicultores e xardiñeiros en zonas degradadas ou bosques anteriormente talados. De aí que o vexamos agromar do chan en zonas de eucaliptais e así aumentar o éxito deste tipo nocivo de silvicultura que está a asolar os nosos ecosistemas autóctonos. Nos lugares degradados polas talas e os incendios son moi comúns aparecendo ao noso paso cando circulamos por entre este tipo de prantacións, que non bosques.

Piso”, é o vocablo en grego que sinifica guisante (Pisum sativum) e “lith”=pedra e o nome específico “A”=sin e “rrizus”=raiceira. Ambos constitúen o binomio para a nomenclatura científica que desina esta especie: “Pisolithus arrhizus” ou “guisante de pedra sen raiceiras”.

Un uso tradicional en toda Europa foi o de tinxir a lá en diversos tonos de marrón, polo que traducido, por exemplo, do inglés Dyeball sería bola de tinte.

Aínda que moitos expertos din que é un fungo comestible pero de baixa calidade gastronómica, a verdade é que pode chegar a ser tóxico. É dicir, non ten importancia nin validez culinaria.


REFERENCIAS:

  • Martin, F., J. Díez, B. Dell y Delaruelle, 2002. Filogeografía de la especie ectomicorrízica Pisolithus, según se infiere a partir de secuencias de ITS de ADN ribosómico nuclear,; New Phytologist 153: pp345-357.
  • Diccionario de los Hongos; Paul M. Kirk, Paul F. Cannon, D.W. Minter y J.A. Stalpers; CABI, 2008.
  • http://www.micobotanicajaen.com/Revista/Articulos/DMerinoA/Aportaciones024/Pisolithus%20arhizus.pdf
  • https://www.first-nature.com/fungi/pisolithus-arrhizus.php.
  • https://www.sciencephoto.com/media/576067/view